قصه قصه ی شکسته      سرنوشت چشماشو بسته

 از زیر چتر دو پلکم      امشبم بارون می باره

 رو گلای زرد قالی     تو حیاط شب دوباره

 یه روزی کویر نداشتیم     تو صفای این دلامون

 جرئه ای وفا رو لبها      می نشست روی صدامون

 حرفای یه رنگ دنیا      رو دل تو هم اثر کرد

 مهر من از توی قلبت     یه روز بی صدا سفر کرد

 سفری به بی نهایت     به یه دشت پر شقایق

 به روزایی که گذشتن    مثل برق باد دقایق

 عاقبت بارون احساس     رو سرم مثل تگرگ شد

 رو لبم ترانه خشکید     زندگیم مثل سراب شد

 حالا بغض من رو کاغذ     نقشی از دنیا تو خوابه

 گریه های هر شب من      قصه های بی کتابه

 می نویسم تا که روزی     این حکایت رو  بدونی

 شاید اون روز من نباشم     دست دنیا رو بخونی

                                                       رضا ۴/۷/۸۶