خوابگرد

دست نوازشگر خواب روی پلک ها سنگین بود

تن فرسوده ی من واپسین نمایش شب را به تصویر می برد

بریده بریده با تو سخن می گفتم

یاد ندارم از تنهایی گل باغچه ام با تو چه گفتم

یاد ندارم از بی راهه های پست و دست های خواهششان با تو چه گفتم

یاد دارم اما دلم چون بید لرزان و پایم چون باد گریزان بود و دست های ابتذال ریشه ام را چنگ می زد

یاد ندارم از این گریزها با تو چه گفتم

تکه تکه در راه مانده ام ....

در جوابی که ندادی با تو چه گفتم ....یاد ندارم

                                                       رضا ۱۳/۳/۸۷