چه سخت می گذرد امشب

چه ساکت است خلوت من

همه را چون نقاشی . . بار دیگر در طاقچه دلم جا دادم

چه تصویری بود

همه جا بوی محبت می داد

مادرم چون خورشید . . به دل یخ زده ام می تابید

و از آن فاصله ها کودکی ام می خندید

چه شیرین بود طلوع تبسم

چه آرام می گذشت

گاه از دور صدایم می زد

گاه بر می گشتم

تا غروبش را نظاره گر باشم